يعقوب جعفرى

63

سيرى در علوم قرآن ( فارسى )

3 - رحمت : اطلاق صفت « رحمت » به قرآن ، به‌طور مكرر در آيات متعددى آمده است و اين صفت بيشتر با صفت هدايت و در يك مورد با صفت شفاء همراه بوده و هميشه بعد از هدايت و شفاء آمده است به نظر مىرسد كه مفهوم رحمت متفرع بر هدايت و شفاء و چيزى بالاتر از آنهاست و يك فرد يا جامعه نخست بايد راه را پيدا كند و ناخالصىها را بريزد و سپس به مرحله رحمت قدم بگذارد و شايسته دريافت رحمت و فيض‌هاى خداوند رحمان و رحيم گردد . بهرحال اين صفت در آيات گوناگونى آمده كه دو نمونه از آن را ذكر مىكنيم : هذا بَصائِرُ مِنْ رَبِّكُمْ وَ هُدىً وَ رَحْمَةٌ لِقَوْمٍ يُؤْمِنُونَ « 1 » اين ( قرآن ) بصيرتهائى است از طرف پروردگارتان و هدايت و رحمتى است بر مؤمنان . تِلْكَ آياتُ الْكِتابِ الْحَكِيمِ هُدىً وَ رَحْمَةً لِلْمُحْسِنِينَ « 2 » اين آيات كتاب حكيم و هدايت و رحمتى براى نيكوكاران است .

--> ( 1 ) - سوره اعراف ، آيه 203 . ( 2 ) - سوره لقمان ، آيه 3 .